bookmark

معنی فنج

فنج [ fonj ]

بالضم،دبه خايه،و بمعنى زشت نيز آمده،و در فرهنگ بمعنى دبه خايه و بالضم،شهريست از فرنگ و فتح فا از قافيۀ اشعار ظاهر ميشود،منجيك گويد: بيت عجب آمد مرا ز تو كه همى چون كشى آن گران دو خايۀ فنج
(
فرهنگ رشیدی
, ج2 , ص1054)
sourceLink

- [بضم و سكون نون] كسى را گويند كه خايۀ او دبه باشد. و بمعنى زشت نيز باشد [2].
(
فرهنگ مجمع الفرس
, ج3 , ص952)
sourceLink

بضم بوزن كنج و به خايه و بمعنى زشت نيز آمده و در فرهنك بفتح نوشته و بضم شهريست از فرنك و از اشعار بفتح فاء فهميده مى‌شود منجيك ترمدى كفته عجب آيد مرا ز تو كه همى چون كشى آن كران دو خايۀ فنج
(
فرهنگ انجمن آرای ناصری
, ص555)
sourceLink

[اسم‏][فارسی‏]دبه خايه و مفتوق. و فتق و دبه خايگى.و نام شهرى در ملك زنگبار.
(
فرهنگ نفیسی
, ج4 , ص2588)
sourceLink

دبۀ خايه را گويند.منجيك گويد : عجب آيد مرا از تو كه همى#چون كشى آن كلان دو خايۀ فنج
(
فرهنگ قواس
, ص89)
sourceLink

typography

الحقوق المادية والمعنوية لهذا الموقع محفوظة ل مركز البحوث الكمبيوترية للعلوم الإسلامية ، وأي نشر غير مسموح به يُلاحق قانونياً.