الأَغْبَن

جمع : الغِيْن
مشتق ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل
bookmark

معنای الأَغْبَن

أَغْبَنُ

( في لواحق السواد ) أَخْطَبُ‌ . أَغْبَنُ‌ . أَغْبَرُ . قَاتِمٌ‌ . أَصْدَأُ . أَحْوَى . أَكْهَبُ‌ . أَرْبَدُ . أَغْثَرُ . أَدْغَمُ‌ . أَظْمَى . أَوْرَقُ‌ . أَخْصَفُ‌
(
فقه اللغة
, ص120)
sourceLink

مداخل هم ریشه الأَغْبَن

الغين و الباء و النون كلمةٌ‌ تدُلُّ‌ على ضَعفٍ‌ و اهتضام.(معجم مقاییس اللغة , ج4 , ص411)sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.