آغاز

معنی آغاز

آغاز

ابتدا،و امر بابتدا كردن،و برين قياس آغازيدن،ابو الفرج گويد: مصراع محكم آغاز هر چه آغازى و در فرهنگ بمعنى صوت و صدا آورده،رودكى گويد: مصراع تو گفتى مگر تندر آغاز كرد ليكن درينجا همان معنى ابتدا و شروع مرادست،چه تند آغاز كرد يعنى رعد شروع كرد،يا مضاف محذوف است يعنى صدا آغاز كرد،و تا حمل بر معنى مقرر ممكن باشد بر معنى اختراعى كه جاى ديگر نيامده باشد درست نيست.

(

فرهنگ رشیدی

, ج1 , ص129)

با زاى نقطه‌دار بر وزن آواز به معنى صدا و ندا باشد و ابتداى كارها را نيز گويند و به معنى قصد و اراده هم آمده است و امر به اين معنى هم هست يعنى قصد كن و اراده نماى.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص35)

بمعنى ابتدا و امر بابتدا كردن و بر اين قياس آغازيدن و آغازيده و نياغازد ابو الفرج رونى كفته محكم آغاز هرچه آغازى و بمعنى صوت و صدا و استشهاد بشعر رودكى تو كفتى مكر تندر آغاز كرد يعنى تو كوئى مكر رعد شروع كرد و بمعنى قصد و شاهد شعر رودكى محل ايراد است

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص104)

[اسم‏][فارسی‏]ابتدا و شروع و اول و ورخش هر كارى.و اراده و عزم و قصد. و خواهش.و صدا و آواز.

(

فرهنگ نفیسی

, ج1 , ص34)

(اسم) بدائت (بدايت). بدء (بدو). ابتدا. ابتداء. فاتحه. مفتتح. شروع. سر. درآمد. صدر. مبدأ. اوّل. نخست. ازل. اصل. مقابل فرجام و انتها و انجام و بن و اَبَد.

(

لغت نامه دهخدا

, ج1 , ص45)

- بمعنى ابتدا باشد و بمعنى امر بابتدا كردن نيز آيد. چنانكه استاد ابو الفرج رونى گويد: بيت همه فرجامهات محمود است محكم آغاز هر چه آغازى

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج1 , ص46)

اول هر چه باشد.(ابو شكور گفت: [بيت] سرانجام آغاز اين نامه كرد جوان بود چون سى و سه ساله مرد و كسائى گفت:[بيت] گه كشتى بيامد پير نوساز(كذا) دگر گرد و نهاد ديگر آغاز)

(

صحاح الفرس

, ص121)

زمين كه نم باو فروشده باشد.هم عنصرى گويد: عقيق رنگ شد ست آن زمين ز بس كز خون#بروى دشت و بيابان فروشدست آغاز.

(

فرهنگ قواس

, ص33)

آغازكار

[صفت‏][فارسی‏]شروع كننده.

(

فرهنگ نفیسی

, ج1 , ص34)

ضرب المثل آغاز

دادند دو گوش و يك زبانت ز آغاز يعنى كه دو بشنو و يكى بيش نگو

(صائب)

(

فرهنگ بیست هزار مثل و حکمت و اصطلاح

, ص355)

دادند دو گوش و يك زبانت ز آغاز يعنى كه دو بشنو و يكى بيش مگو

(

فرهنگ عوام

, ص248)

چو در فرجام خواهد بد يكى كار هم از آغاز كار آيد پديدار.

ويس و رامين. رجوع به: سالى كه نكوست...، شود.

(

امثال و حکم

, ج2 , ص646)

به آغاز گنج است و فرجام رنج - پس از رنج رفتن ز جاى سپنج

فردوسى. رجوع به: از مرگ خود...، شود.

(

امثال و حکم

, ج1 , ص375)

چو خواهد بد درخت راست بالا چو بر رويد شود ز آغاز پيدا.

ويس و رامين. رجوع به: سالى كه نكوست...، شود.

(

امثال و حکم

, ج2 , ص640)

چه جویى همى زين سراى سپنج كه آغاز گنج است و فرجام رنج.

فردوسى.

(

امثال و حکم

, ج2 , ص674)

چنين است آغاز و انجام رزم يكى راست ماتم يكی راست بزم.

فردوسى. نظير: الحرب سجال. جنگ دو سر دارد.

(فردوسى)

فرهنگ بیست هزار مثل و حکمت و اصطلاح

, ص285)

به آغاز اگر كار خود ننگرى - به فرجام ناچار كيفر برى

فردوسى. رجوع به: مرد آخرين بين مبارك...، شود.

(

امثال و حکم

, ج1 , ص374)

آب را حاضر كن،آنگه طعام را آغاز كن

ابتدا وسايل كار را آماده و سپس شروع بكار كن.همانند:اول چاه را بكن،بعد منار را بدزد.

(

فرهنگ عوام

, ص7)

هرچه آغاز ندارد نپذيرد انجام

(...ماجراى من و معشوق مرا پايان نيست...)حافظ

(

فرهنگ بیست هزار مثل و حکمت و اصطلاح

, ص771)

عشق را آغاز هست،انجام نيست

(مطربان رفتند و صوفى در سماع...)سعدى

(

فرهنگ بیست هزار مثل و حکمت و اصطلاح

, ص543)

آغاز في الاصطلاح

آغاز

آغاز: مقابل پايان. احكام آن در باب‌هاى صلات، حج، جهاد، نكاح، لعان، اطعمه و اشربه و حدود به مناسبت آمده است. بردن نام خدا در آغاز كارها مستحب است.(1)آغاز به نماز نافله هنگام طلوع يا غروب خورشيد كراهت دارد.(2)اتمام حج و عمرۀ مستحبى با آغاز انجام مناسك آن واجب مى‌شود ( ← حج). آغاز طواف ( ← طواف) از ركن حجر الاسود ( ← حجر الاسود)(3)، و نيز شروع رمى جمرات ( ← رمى جمره) از جمرۀ اولى(4)و ابتداى به سعى ( ← سعى) از صفا مى‌باشد.(5)آغاز به جنگ در ماه‌هاى حرام ( ← ماه‌هاى حرام) جايز نيست ( ← جهاد). به قولى، در فرض تعدّد همسران، حق همخوابگى با شوهر در صورتى براى آنان ثابت مى‌شود كه شوهر با يكى از ايشان آغاز به همخوابى كند.(6) در لعان، مرد بايد پيش از زن، شروع به شهادت و لعن كند(7)( ← لعان). مستحب است ميزبان پيش از ميهمان، آغاز به خوردن كند.(8)گفتن «بسم اللّه» (9) و خوردن نمك در ابتداى خوردن غذا مستحب است.(10) در صورت ثبوت حدّ رجم به شهادت، ابتدا گواهان بايد پيش از ديگران، شروع به اجراى آن نمايند و در فرض ثبوت سبب رجم ( ← رجم) به اقرار شخص ( ← اقرار)، امام آغازگر خواهد بود.(11) (1) وسائل الشيعة 423/1. (2) جواهر الكلام 299/7. (3) 287/19. (4) 16/20. (5) 418/19. (6) 152/31. (7) 58/34. (8) 454/36. (9) 451. (10) 470. (11) 351/41-352.

(

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت

, ج1 , ص127)

آغاز سال تحصيلى

بِدايَةُ العامِ‌ الدِّراسيّ‌.

(

فرهنگ اصطلاحات روز

, ص74)

آغاز سال جديد

رَأسُ السَّنَةِ الجَديدةِ‌؛ (نوروز - النيروز).

(

فرهنگ اصطلاحات روز