دنگ

گونۀ دوم در نام چيزهاى پراگنده چون پيغامبران و دينها و كتابها و آنچه بدان ماند و كار آيد.

سروش,روان [ ravān ],مينوى [نَ‌],سراى جاويد,سپنج [سِ‌ پَ‌],وخشور [وَ],خنيور,نوى [ nevi ] [ novi ],فرشته [فِ‌ رِ تَ‌/تِ‌],ورشتان,كيش [كِ],پى [ pay ],كشه [ kece ] [ koce ],زكاب [زَ],خامه دان [مَ‌/مِ‌],آمه [مَ/مِ],نامه [مَ‌/مِ‌],برنامه,چشم پنام [چَ‌/چِ‌ پَ‌],نسك [نُ‌],نيرنگ [رَ/نَ‌/نِ‌ رَ],فرهست,جدكاره [جَ‌ رَ/رِ],تغوشاك,سرواد,چامه [مَ‌/مِ‌],ارسنگ [ arsang ],دستينه [دَ نَ‌/نِ‌],ترزده,نماز [نَ‌],كنشت [كُ‌/كِ‌ نِ‌],كنيسه [كَ‌/كِ‌ سَ‌/سِ‌],كستى و كشتى,چليپا,زند [ zand ],ايارده [ eyārede ] [ ayārde ],كيرخ,سرای جاودان,ايرمان خانه [خا نَ‌/نِ‌],نبى [ nobiyy ],خوالستان,پازند [زَ](فرهنگ قواس , ج1 , ص6)

گونۀ پنجم در نام بيماريها و آنچه بدان ماند

كواش,بشنج [ becanj ],تفسه,تاسه,بزارش,تالواسه,ترفند [تَ‌ فَ‌],باسك [سُ‌],منگ [مَ‌],رچگ,سكيله,هراش [ harāc ],نستاك,برينش [بُ‌ نِ‌],گش [گُ‌],سچك [سَ‌ چُ‌],خفه [ xofe ] [ xafe ],سنخج,سوناك,كسه,كلن [كُ‌ لَ‌],فنجا [ fanjā ],لك [لُ‌/لَ‌/لَ‌ك‌ك],دژيپه [ dajipe ],بناور,بالو,زرير [ zarir ],بشتر [بُ‌ تَ‌],سرك [سُ‌],بادآوله [ bād-āvele ],آك,آگفت [گَ‌/گِ‌/گُ‌],گرم [ garm ] [ gorm ],خفج [ xafj ] [ xafaj ],انروب [اَ],ابادر,لورى,هو [هَ‍‌/هُو],ستيم,بيلور,بچشك,پيشار [ peycār ],درواخ,جخش,تب يازه [تَ‌بْ‌ زَ/زِ],شنوسه [شَ‌/شِ‌ سَ‌/سِ‌],گون [گَ‌ وَ],وام,زغنگ [زَ غَ],اكمال [اِ],دبيله [دُ بَ‌ لَ‌/لِ‌],سرخژه [سُ‌ خِ‌ ژَ/ژِ],آسا [ āsā ],بيله [بِ لَ/لِ](فرهنگ قواس , ج1 , ص160)