ترزده

معنای ترزده

ترزده

(اسم) قبالۀ خانه و باغ. چك. قباله.

(

لغت نامه دهخدا

, ص724)

ترزده [ torzade ]

قباله و چك،فخرى گويد: مصراع مملكت را تا ابد بسته بنامش ترزده و در تحفه گويد،كه حالا تزده گويند بحذف راى مهمله.

(

فرهنگ رشیدی

, ص421)

به سكون ثانى بر وزن سرزده به معنى اول ترده است كه قبالۀ خانه و باغ باشد و به فتح ثانى بر وزن تبرزه هم آمده است.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص236)

- [بوزن سرزده] قباله باشد. مثالش شمس فخرى گويد: بيت قاضى گردون چو ديده عدل و ملك و راى او مملكت را تا ابد بسته بنامش ترزده و در تحفه گويد كه حالا تزده مى‌گويند. .

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ص327)

هم بمعنى قباله و چك مذكورست فخرى كفته شعر مملكت را تا ابد بسته بنامش ترزده و حافظ اوبهى صاحب تحفة الاحباب كفته كه درين ايام او را تزده كويند بحذف راء مهمله

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص263)

«قباله» باشد.كسائى گفت: بيت اى بكس خويش ترزده بنهاده و آن همه داده بمويه و بوقايه

(

صحاح الفرس

, ص270)

[اسم‏] [فارسی‏] ترده و قبالۀ باغ و خانه.

(

فرهنگ نفیسی

, ج2 , ص850)

قباله بود.كسائى گفته است: اى بكس خويش ترزده نهاده#و آن همه داده بمويه و بوقايه.