غراش

معنی غراش

غراش

به فتح اول بر وزن لواش به معنى خراش و زخمى باشد كه از خراشيدگى به هم رسيده باشد و قهر و غضب و خشم را نيز گويند و به معنى اندوه و غم هم هست و به اين معنى با سين بى‌نقطه هم آمده است و آن نيز درست است چه در فارسى سين و شين به هم تبديل مى‌يابند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص630)

بر وزن تراش بمعنى خراش است و بمعنى خشم و قهر و غضب نيز آمده كه كفته‌اند چنان شد غراشيده از كينه‌اش كه آتش زبانه زد از سينه‌اش لبيبى كفته چو غرشنده كشتى ز خشم و ستيز كرفتى از او ديواره كريز و غراشيده بر اين قياس و غراشيدن مصدر آنست

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص529)

(اسم) خراش. زخمى كه از خراشيدگى به هم رسيده باشد. جراحت. ¦¦قهر و غضب. خشم. تندى. ¦¦اندوه. غم.

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص2046)

[اسم‏][فارسی‏]خراش.و زخمى كه از خراشيدگى بهم رسد.و قهر و غضب و خشم.و اندوه و غم.

خشم؛

غراشيد

- [بوزن خراشيد] يعنى خشم گرفت. و غراشيده خشم گرفته باشد [1].

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج3 , ص925)

يعنى خشم گرفت(و غراشيده اعنى خشم گرفته باشد).على قرط گفت : بيت درآمد ز درگاه من آن نگار غراشيده و رفت زى كارزار

(

صحاح الفرس

, ص91)

غراشيدن

بر وزن و معنى خراشيدن است و به معنى خشم گرفتن و قهر كردن و غضب نمودن هم هست.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص630)

[فعل متعدى‏][فارسی‏] خراشيدن.و خشم گرفتن.و ستيزيدن قهر كردن و غضب نمودن.

(

فرهنگ نفیسی

, ج4 , ص2458)

(مصدر) خراشيدن. ¦¦خشم گرفتن. قهر كردن. غضب كردن. خشمگين شدن.

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص2046)

غراش و غرش

خشم و تندى،و بمعنى خراش نيز آمده،خسرو گويد: بيت تو كز عشق حقيقى لافى از دوست غراش سوزنى بنماى در پوست و درين مثال تأملست،چه شايد كه خراش باشد،و در فرهنگ بمعنى غم نيز گفته.

(

فرهنگ رشیدی

, ج2 , ص999)

غراش

معنی غراش

المرتبطات

بهرۀ دوم در نام آدميان و گردايشان و مانند آن