شبستان

معنای شبستان

شبستان

خانه‌اى كه شب در انجا باشند،و يا عبادت كنند،و خلوت سراى سلاطين.

به معنى شب خانه است كه حرمسراى پادشاهان و خلوتخانه و خوابگاه ملوك و سلاطين باشد و در مساجد شبستان جايى را گويند كه درويشان و غير ايشان در آن عبادت كنند و شبها نيز به خواب روند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

خانۀ زمستانى باشد.

- حرم و خلوت خاص سلاطين فردوسى گويد: بيت فرستش بسوى شبستان خويش سوى خواهران و فغستان خويش و بمعنى جائى نيز آمده كه شبها در آن عبادت كنند.

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج2 , ص882)

بفتح اوّل و دويّم خانه كه شب در آنجا باشند تا عبادت كنند و آن را شب خانه نيز كفته‌اند چنانكه كذشت شيخ سعدى كفته شعر بنا كرد و نان داد و لشكر نواخت شب از بهر درويش شبخانه ساخت و خلوت‌سراى پادشاهان و خانه درونى را نيز كويند خاقانى كفته شعر از آنكه كه تابع شد اقبالش او را عروس ظفر در شبستان نمايد حكيم اسدى كفته شعر شبستان كلستان بديدار او دو زلف و دو رخ مشك و كلنار او

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص503)

[اسم‏][فارسی‏]خوابگاه. و خلوتخانه و حرم‌سراى پادشاهان.و آنجاى از مزگت كه در آن عبادت كرده و شبها در آنجا بخواب روند.

(

فرهنگ نفیسی

, ج3 , ص2005)

(اسم مرکب) خوابگاه. شبخانه. ¦¦حرمسراى پادشاهان. خلوتخانه و خوابگاه ملوك و سلاطين. ¦¦حرمسرا. ¦¦آن قسمت از عمارت مسجد كه از هيچ طرف باز نيست و دخول و خروج به آن از درها است و در شبهاى سرد نماز جماعت در آنجا خوانده مىشود.

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص1777)

خوابگاه باشد.نظامى گويد: شبستان را بروى ديده ميرفت#بزارى با خداى خويشتن گفت

(

فرهنگ قواس

, ص121)

شبستان

معنای شبستان

مداخل هم موضوع شبستان

گونۀ نخست در خانهها و جايها و جز آن.