المَفْدِيّ

اسم مفعول ثلاثی مجرد باب فعَل یفعِل
bookmark

معنای المَفْدِيّ

المَفْدِيّ

آنكه خود را در برابر مال يا چيزى از اسارت نجات دهد.
(
فرهنگ ابجدی
, ص846)
sourceLink

كسى يا چيزى كه به سبب شدت عشق و ارادت برايش فدا مى‌كنند و قربانى دهند. غالباً پس از واژه‌هاى سلطان،وطن،عرش... مى‌آيد.مثلاًميهن كه جان فدايش باد.
(
فرهنگ معاصر عربي - فارسي
, ص499)
sourceLink

مداخل هم ریشه المَفْدِيّ

الفاء و الدال و الحرف المعتل كلمتانِ‌ متباينتان جدَّا.فالأولى:أنْ‌ يُجعلَ‌ شىءٌ مكانَ‌ شىء حِمًى له،و الأُخْرى شىءٌ من الطَّعام.(معجم مقاییس اللغة , ج4 , ص483)sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.