تريان

معنای تريان

تريان

(اسم) ترنيان. سبد يا طبقى كه از شاخههاى درخت بيد مىبافتند. ¦¦طبق چوبين.

(

لغت نامه دهخدا

, ص735)

تريان [ teryān ]

بالفتح،طبقى كه از شاخچهاى بيد بافند،و چپين نيز گويند،فخرى گويد: بيت براى مطبخت از كشت‌زار چرخ آرند بقول بر طبق مه بصورت تريان و ترنيان باضافۀ نون مكسور،نيز گفته‌اند،اما در سامى ترينان بر وزن كريمان آورده بمعنى سبد عريض.

(

فرهنگ رشیدی

, ص427)

به كسر اول بر وزن گريان طبق چوبين باشد و طبقى را نيز گويند كه از شاخ بيد بافند و به فتح اول بر وزن مرجان هم گفته‌اند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص240)

بالفتح طبقى كه از شاخچه‌هاى چوب بيد بافند فخرى كفته براى مطبخت از كشت‌زار چرخ آرند بقول بر طبق مه بصورت تريان و سابقا ترنيان بر وزن پرنيان و ترنيان بر وزن نريمان مرقوم شده

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص268)

- [به راى مهمله و ياء حطى. بوزن مرجان] چيزى باشد كه از شاخ بيد بافند بر مثال طبقى و طبق چوبين نيز باشد. مثالش شمس فخرى گويد: بيت زحل بمطبخت از كشتزار چرخ آرد بقول بر طبق مه بصورت تريان و

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ص316)

چيزى باشد كه از شاخ بيد بافند و بر مثال طبقى باشد.اسمعيل رشيدى گفت: بيت بيرون شد پيرزن سوى سبزه و آورد پژند چيده بر تريان

(

صحاح الفرس

, ص238)

[اسم‏] [فارسی‏] طبق چوبين. و ترنيان و سبدى كه از شاخه‌هاى بيد سازند و غربال.

(

فرهنگ نفیسی

, ج2 , ص863)

سبدى كه از بيد بافند. رشيد گويد: بيرون شد پيرزن سوى تره#آورد پژند چيده برتريان