تبنكو بر وزن سمنبو بمعنى زنبيل و سبد و صندوق و كيسه عطاران و طبق آمده و آن را تبنكو و تبنكه نيز كويند فخرى كفته زر و ياقوت و لعل اندر خزينه نه بيند روى كيسه يا تبنكو سوزنى كفته منت از خلق بهر نان چه برم كه جهان چون تبنكه نان است فردوسى كفته ع تبنكوى پر زر بر استر نهاد منوچهرى در بردن انكور به شهر كفته شعر دهقان برز آيد و فراوان نكردشان تيغى بكشد تيز و كلوباز بردشان وانكه به تبنكوى كشن در سپردشان بر پشت نهدشان و سوى خانه بردشان 
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
فرهنگ انجمن آرای ناصریفرهنگ انجمن آرای ناصری
, ص257) 
«صندوق»باشد و خاشكدان نيز خوانند . توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
