معنای شديار
شديار
فرهنگ فارسی برهان قاطع , ص568) 
فرهنگ نفیسی , ج3 , ص2023)
لغت نامه دهخدا , ج2 , ص1789)
فرهنگ قواس , ص30)
شد كار و شد يار
فرهنگ انجمن آرای ناصری , ص507)
مداخل هم موضوع شديار
بخش دوم در نام چيزهاى بربسته كه آنرا جماد خوانند چون زمين و كوه و سنگ و گل و خاك و مانند آن،و اين همين گونه است.
دشت [دَ],هامون [ hāmun ],کویر,باسره [سَ رَ/رِ],زراغن [زَ غَ],ترس [تُ],دك [ dak ],هون [هَ وَ],دوسنده,فرسنگسار [ farsang-sār ],سنگلاخ [سَ],ديولاخ,راود,شخ [شَ],پژ [پَ],گريوه,برندك [بَ رَ دَ],دره [دَ رَ/رِ/دَرْ رَ/رِ],دسته [ doste ],بلخم [بَ خَ],مشتاسنگ [مُ سَ],كيفر [ kayfar ] [ kifar ],خاره [رَ/رِ],زمه [ zamah ],كردر [كَ دَ],كنام,كنغاله,سیام [سِ یُ ],فرغر,سنار [سَ/سِ],آغاز [ āqāz ],خرد و خر,بوم [ bum ],مرز [مَ],مرزبان [ marzobān ],كشور [كِ‌شْ وَ],ترفنج,زراغنگ(فرهنگ قواس , ج1 , ص28)