اهرمن

معنای اهرمن

اهرمن [ ahreman ]

به فتح ثالث بر وزن كرگدن راهنماى بديها باشد چنان كه يزدان راهنماى نيكيهاست و ديو را نيز گويند و به كسر ثالث هم آمده است.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص103)

بمعنى«اهريمن»است(كه بالف ممدوه آورده باشد)

(

صحاح الفرس

, ص231)

- [بفتح همزه و راء] و اهرمن بكسر راء و اهريمن - هر سه ديو باشد. مثال اول و دوم شيخ سعدى گويد: شعر دو كس بر حديثى گمارند گوش ازين تا بآن اهرمن تا سروش مثال سوم امير معزى فرمايد: بيت مگر ناگه كمين آورد بر عفريت سياره مگر در شب شبيخون برد بر مريخ اهريمن و [بمد] نيز آمده .

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ص79)

[اسم‏][فارسی‏]آهرمن و راهنماى بديها و شيطان و ديو در مقابل ارمزد( ormozd ).

(

فرهنگ نفیسی

, ص464)

ديو بود كه ببالا رود،شهاب او را بزند و بسوزد.خاقانى گويد: آنچه از من شد گراز دست سليمان گم شدى#بر سليمان هم پرى هم اهرمن بگريستى

(

فرهنگ قواس

, ص114)

اهرمن

(اسم) ←اهريمن.

(

لغت نامه دهخدا

, ص279)

اهرمنى

(صفت نسبى) ← اهريمنى.

(

لغت نامه دهخدا

, ص279)

آهرمنى

(صفت نسبى) منسوب به آهرمن. ← اهريمنى.

(

لغت نامه دهخدا

, ص68)

آهرامن و اهرمن و اهرن و اهريمن و اهريمه

تمام اين لغات بمعنى ديو و شيطان كه راهنماى بديها است بخلاف يزدان كه راهنماى نيكيها است و كفته‌اند يزدان نام فرشته‌ايست ضدّ اهرمن و منسوب بايزد چنانكه رحمان و شيطان در لغت عرب آمده است و كفته شعر كر آن دو عارض رخشان ز فعل يزدانست ز فعل اهرمن است آن دو زلف چوكان زن بدين دليل همى مانوى درست كند كه خير هست ز يزدان و شر ز اهريمن و شواهد اين لغات بسيار است ناصرخسرو كفته شعر اى ستمكر فلك اى خواهر اهرامن مى‌ندانم كه افتاده ترا من سوزنى كفته زيباتر از پريست ببزم اندرون و ليك در رزمكاه باز ندانى از اهرمنش

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص129)

اهرمن چهره

كه چهرۀ شيطانى و اهريمنى دارد. ديوصورت. ابليس‌منظر. ¦¦مجازاً، بداصل و بدذات.

(

لغت نامه دهخدا

, ص986)

اهرمن خوى

[صفت‏] [فارسی‏]كسى كه داراى خوى شيطان باشد.

(

فرهنگ نفیسی