فياوار

معنای فياوار

فياوار

با واو بر وزن سزاوار به معنى فيار است كه صنعت و شغل و كار و عمل و هنر باشد.

- [به ياى حطى. بوزن هوادار] و فيار - بوزن بهار - هر دو بمعنى شغل و كار باشد. مثال فياوار عنصرى فرمايد: بيت مهر ايشان بود فياوارم غمشان من بهر دو بگسارم مثال فيار را رودكى گويد: بيت (1)نيك خيسانيده و تر شده و نيز نام تركى كه افراسيابش فرستاد تا معلوم كند كه رستم چه مقدار لشكر دارد (برهان). (2)برهان فتاريدن و فتردن و فتريدن آورده است. (3)برهان ندارد. (4)در برهان معنى شمر و غدير و آبگير نيز دارد. (5)در برهان نام گياهى خوش‌بو نيز هست (اين كلمه و فربود از بر ساخته‌هاى فرقۀ آذر كيوان است. حاشيۀ برهان مصحح دكتر معين). (6)در برهان معنى خانۀ زمستانى هم دارد. نيست فكرى بغير يار مرا عشق شد در جهان فيار مرا و در فرهنگ فياور - بحذف الف - نيز باين معنى آمده.

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج3 , ص962)

شغل و كار باشد.عنصرى گفت: بيت (مهر ايشان بود فياوارم غمشان من بهر دو بگسارم

(

صحاح الفرس

, ص112)

(اسم) صنعت و شغل و عمل و كار و هنر.

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص2143)

شغل بود.عنصرى گويد : مهر ايشان بود فياوارم#غمشان من بهر دو بگسارم