البَهْظ

مصدر ثلاثی مجرد باب فعَل یفعَل
bookmark

معنای البَهْظ

البَهظ

بهَظَه الأمرُ يبهَظه بَهظا :غلَبه و ثقُل عليه و بلغ به مشقّة فهو مَبهوظ‍‌ .
(
الإفصاح في فقه اللغة
, ص280)
sourceLink

بَهظه يبهَظه بَهظا :أخذ بذقَته و لحيته.
(
الإفصاح في فقه اللغة
, ص651)
sourceLink

گران شدن بوزن و گران شدن بار بچيزى
(
‏فرهنگ کنز اللغات
, ص275)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.