هزاك

معنی هزاك

هزاك

(صفت) ابله و نادان. شخصى كه زود فريفته شود و بازى بخورد. گول.

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص3163)

هزاك [ hozāk ]

بالضم،ابله و نادان كه بسخن زود فريفته شود،و در نسخۀ سرورى بفتح آورده،و گفته كه ابو حفص بمعنى زبون گفته،دقيقى گويد: بيت ببايد داشت دايم خويش را راست نبايد بود مردم را هزاكا

(

فرهنگ رشیدی

, ج2 , ص1487)

به ضم اول و ثانى به الف كشيده و به كاف زده به معنى زشت و زبون باشد و ابله و نادان را نيز گويند و شخصى را هم مى‌گويند كه زود فريفته شود و بازى خورد و به فتح اول هم آمده است.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص951)

- [به زاى تازى. بوزن مغاك] كسى باشد كه بزبان فريفته شود [4]. مثالش اسدى گويد: [بيت] همانا بچشمت هزاك آمدم و يا چون تو ويله فغاك آمدم و در نسخۀ ابو حفص سغدى بمعنى زبون آورده و اين بيت حكيم دقيقى را مؤيد خود آورده : (1)خيش. (2)در برهان بفتح اول معنى رفتن مقابل آمدن دارد. (3)شانۀ جولاهى (برهان). (4)و ابله و نادان را نيز گويند. (برهان). بيت ببايد داشت دايم خويش را راست نبايد بود مردم را هزاكا

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج3 , ص1527)

بمعنى زبون و ابله و نادان كه زود فريفته شود و سرورى بفتح آورده دقيقى كفته ببايد داشت دايم خويش راست را نبايد بود مرد مرا هزاكا

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص748)

[صفت‏][فارسی‏]نادان و گول و ابله و احمق و بيوقوف و فرومايه و دون و پست.و آنكه زود فريفته ديگرى شود و گول خورد.و متكبر و خودپسند و زشت. ¦¦

[اسم‏][فارسی‏]نام باغى طولانى كه كيكاوس دويمين پادشاه پيشدادى بنا كرده بود.

(

فرهنگ نفیسی

, ج5 , ص3937)

ابله و زبون باشد.دقيقى گفت: كه يارد داشت با او خويشتن راست#نبايد بود مردم را هزاكا.

(

لغت فرس

, ص91)

ابله و نادان كه آسان فريفته شود. دقيقى گفته است: كه يارد داشت با او خويشتن راست#نبايد بود مردم را هزاكا

(

فرهنگ قواس

, ص104)

هزاك

معنی هزاك

المرتبطات

بهرۀ دوم در نام آدميان و گردايشان و مانند آن