كاچ

معنای كاچ

كاچ

با جيم فارسى بر وزن ماچ به معنى افسوس و كاش و كاشكى باشد و به معنى قفا زدن و گردنى هم هست و شيشه صلايه كرده را نيز گويند كه كاسه‌گران بر روى طبق و كاسه ناپخته مالند و تارك سر و فرق سر را نيز گفته‌اند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص696)

چند معنى دارد اول نام درختى است سخت و راست و مستقيم و در ولايت عراق باشد.مجد الدين همگر گفت:بيت شمشاد قدا نوش لبا كاچكيى سرو قد تو بديدى كه چه خوش نارونين است دوم بمعنى كاشكى بود.سعدى گفت: بيت كاچ كه در قيامتش بار دگر بديدمى كانچه گناه او بود من بكشم غرامتش سيوم سيلى بود.عنصرى گفت: بيت مرد را كرد گردن و سر و پشت كوفته سر بسر بكاچ و بمشت

(

صحاح الفرس

, ص58)

(قید) كاج. كاش. كاشكى. افسوس. ¦¦

(اسم) ←كاج. ¦¦

(اسم) كاج. كاچى. آبگينه. ¦¦شيشۀ صلايه كرده كه كاسه گران بر روى كاسه و طبق مالند. ¦¦

(اسم) تارك سر. فرق سر. ميان سر.

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص2208)

[اسم‏][فارسی‏]طپانچه و سيلى و پشت گردنى.و لعابى از شيشۀ صلايه كرد كه كاسه گران بروى كاسۀ ناپخته اندود كرده در كوره برند.و تارك سر و فرق سر.و سيلى خوردن و پشت گردنى خوردن. ¦¦

[فارسی‏]كلمۀ تمنا و تاسف بمعنى كاش.

(

فرهنگ نفیسی

, ج4 , ص2736)

سيلى باشد.عنصرى گفت: مرد را كرد گردن و سر و پُشت#كوفته سر بسر بكاج و بمشت.

نيز تارك بود.

كاچ

معنای كاچ

مداخل هم موضوع كاچ

بهرۀ نخست در اندام آدمى