ماههاى پارسى

گونۀ سوم در نام آسمان و ستارگان و ماهها و آنچه بدان ماند.

سپهر [سِ‌ پِ‌],گرزمان,كيوان,زاوش,اورمز,هرمزد [هُ‍‌ مَ‌],خورشيد,شيد [ cid ],مهر [مِ‌],هور [هُ],ناهيد [ nāhid ],تير [تِ],پرن,مانگ,اختر [اَ تَ‌],هفت اورنگ,شباهنگ [شَ‌ هَ‍‌],شبگير [شَ‌],دم گرگ,سپيده پهناى,دشنگى,كيهان,خَاوَر,باختر [تَ‌],نوروز,خزان [ xazān ] [ xezān ],سده [سَ‌ دَ/دِ],فورديان,مهرگان,بهمنجنه [بَ‌ مَ‌ جَ‌ نَ‌/نِ‌],سپيده دم [سَ/سِ دَ/دِ دُ],سپيده بالاى [سَ‌/سِ‌ دَ/دِ],گيتى,اورمزد [مَ‌],هرمز [هُ‍‌ مُ‌](فرهنگ قواس , ج1 , ص12)