پيس

معنای پيس

پيس

به كسر اول و ثانى مجهول و سين بى‌نقطه علتى است كه آن را به عربى برص خوانند و خرماى ابو جهل را نيز گويند و آن نباتى است كه از پوست آن رسن تابند و كنايه از مردم خسيس و رذل هم هست و سفيد را هم مى‌گويند كه نقيض سياه باشد.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص219)

- معروف و در نسخۀ ميرزا خرماى بوجهل باشد كه از پوستش ريسمان كنند. مثال معنى اول شيخ سعدى گويد: بيت چه قدر آورد بندۀ حورديس كه زير قبا دارد اندام پيس

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ص233)

(اسم ، صفت) پيسى. لكهايى كه بر بدن افتد. بيماريى كه آن را به عربى برص خوانند. ¦¦ (ص) كسى كه دچار بيمارى برص شده باشد. كسى كه بر اندامش داغهاى سپيد پيدا شده باشد. ¦¦ابلق و دورنگ. خالدار و دورنگ. سياه و سفيد. خلنگ. ¦¦

(فرانسوی اسم) نمايشنامه.

(

لغت نامه دهخدا

, ص641)

[اسم‏][فارسی‏]برص كه بيمارى است در پوست انسانى و يك نوع خرمابنى جنگلى كه خرماى ابو جهل گويند و از ليف آن ريسمان سازند و در بلوچستان فراوان است.و مردم خسيس و رذل.و سفيد-نقيض سياه.

(

فرهنگ نفیسی

, ص758)

زهر است؛و خرماى ابو جهل را نيز گويند؛تاج دبير عرف ريز نيز گويد: معلوم رأى تست كه جافى براى من#پيوسته پيس تعبيه در انگبين كنند.

(

فرهنگ قواس

, ص39)

پيس و پيسه

بتازى مبروص كويند بمعنى خالدار و دو رنك و سياه و سفيد كه ابلك و ابلق معرب آن است خاقانى كفته شعر روز و شب بينى دو كاو پيه در قربان‌كهش و كلاغان دو رنك را كلاغ پيسه كويند و پلنك و يوز را نيز باين مناسبت دو رنكى كفته‌اند شيخ سعدى كفته شعر تا مرد سخن نكفته باشد عيب و هنرش نهفته باشد هر پسه كمان مبر كه خاليست شايد كه پلنك خفته باشد و آن را پيست نيز كويند

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص243)

پيس

معنای پيس

مداخل هم موضوع پيس

گونۀ نخست در نام گياهها و آنچه تنه ندارد.