زبوده

معنای زبوده

زبوده

(اسم) نوعى از سبزىهاى مأكول است. گندنا. تره.

(

لغت نامه دهخدا

, ص1559)

زبوده [ zobude ]

بفتح زا و ضم با،گندنا.

(

فرهنگ رشیدی

, ص775)

به فتح اول بر وزن نبوده به معنى بى‌تأمل و بى‌ترقب باشد و به معنى سبزى است كه آن را كندنا گويند و به عربى كراث خوانند و به ضم اول نيز گفته‌اند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص449)

بر وزن نبوده در فرهنك كويد بمعنى كندنا است كه آن را كراث كويند و ديكر بمعنى بى‌توقف و بى‌تامل نزارى كفته به سرت كه تا برويت نظرى زبوده كردم ز دو چشم بيقرارم نبرفت روشنائى

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص427)

- [بفتح زاء و ضم باء.] در مؤيد گندنا باشد كه بعربى كراث گويند * .

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج2 , ص692)

[اسم‏] [فارسی‏]گندنا و كراث.و بى‌خبرى و بى‌انتظارى.

(

فرهنگ نفیسی

, ج3 , ص1741)

گندنا.