زَمُتَ یزمُت

فعل ماضی ثلاثی مجرد باب فعُل یفعُل
bookmark

معنای زَمُتَ یزمُت

زَمُت الرَجلُ زَمَاتة

وَقُرَ.
(
أقرب الموارد
, ج2 , ص554)
sourceLink

زَمُتَ‌

وَقُرَ و رَزُنَ‌
(
تاج العروس
, ج3 , ص55)
sourceLink

-زَمَاتَةً‌:سكَنت ريحُه و زادت رُطوبتُه:«زَمُتَ‌ الجوُّ»
(
المنجد في اللغة العربیة المعاصرة
, ص620)
sourceLink

زَماتةً:وقُرَ و رَزُنَ و قلَّ كلامُه. فهو زميتٌ.
(
المعجم الوسيط
, ص399)
sourceLink

وَقُرَ
(
دستور اللغة
, ص392)
sourceLink

رجل زَميت :أي ساكت وقور.
theDescriptionIsMachineCreated
(
شمس العلوم
, ج5 , ص2843)
sourceLink

زمت - زَمُتَ ، كَكَرُمَ ، زَماتَةً : وقُرَ.
theDescriptionIsMachineCreated
(
القاموس المحیط
, ص200)
sourceLink

زَمُتَ زَماتَةً - كَضَخُمَ ضَخامَةً - و تَزَمَّتَ تَزَمُّتاً : رَزُنَ و تَوَقَّرَ، فهو زَمِيتٌ كَعَظِيمٍ ، و زِمِّيتٌ كَسِكِّينٍ مبالغةٌ .
theDescriptionIsMachineCreated
(
الطراز الأول
, ج3 , ص229)
sourceLink

و قد زَمُتَ فلان و تَزَمَّتَ :توقّر.
theDescriptionIsMachineCreated
(
أساس البلاغة
, ص274)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.