پيغوله

معنای پيغوله

پيغوله

بر وزن زنگوله به معنى پيغله است كه كنج و گوشۀ خانه و كنج و گوشۀ چشم باشد و بيراهه را نيز گويند كه نقيض راه است.

- [بوزن پيموده] گوشه و كنج خانه باشد. مثالش حكيم انورى فرمايد در طلب شراب: بيت پنج قلاشيم در پيغوله‌اى با حريفى كو رباب خوش زند چرخ مردم خوار گويى خصم ماست تا چو برخيزيم بر هر شش زند بى‌شرابى آتش اندر ما زده است كيست كو آبى برين آتش زند پيغله نيز گويند [بحذف واو] مثالش حكيم فردوسى فرمايد: شعر گزينم ز كيهان يكى پيغله كنم آنچه دارم بگيتى يله و در نسخۀ ميرزا بمعنى كنج چشم نيز آمده. كذا فى الادات .

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ص267)

(اسم) پيغله. بيغله. ← بيغوله.

(

لغت نامه دهخدا

, ص652)

[اسم‏][فارسی‏]كنج و گوشۀ خانه.و كنج و گوشۀ چشم.و بيراهه.

(

فرهنگ نفیسی

, ص762)

گوشه بود از خانه.آغاجى گويد: من و بيغولگكى تنگ بيكسوز جهان#عربى‌وار بگويم بزبان عجمى خاقانى نيز هم درين معنى گويد: چند پيغاره كه در پيغولۀ غارى شدى#اى پى غولان گرفته دورى از صحراى من

(

فرهنگ قواس

, ص128)

پيغله و پيغوله

بفتح اول بمعنى كنج و كوشۀ خانه باشد حكيم فردوسى كفته شعر كنم هرچه دارم بر ايشان يله كز نيم ز كيتى يكى پيغله خاقانى كفته شعر اى كه در دل جاى دارى بر سر و چشمم نشين كاندرين پيغوله ترسم تنك باشد جاى تو سعدى كفته ع ز حيرت به پيغولۀ در كريخت

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص245)

پيغولۀ دهان

گوشۀ دهان

(

فرهنگ نفیسی

, ص762)

پيغوله

معنای پيغوله

مداخل هم موضوع پيغوله

گونۀ نخست در خانهها و جايها و جز آن.