توده

معنای توده

توده

بر وزن سوده تل و پشتۀ خاكستر و خرمن غله و امثال آن باشد و هر چيز كه بر بالاى هم ريزند.

- در تحفه تل و پشته و خرمن غله و غيره نيز باشد. مثالش شيخ سعدى گويد بمعنى دوم: بيت يكى غله مرداد مه توده كرد ز تيمار آن خاطر آسوده كرد

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ص335)

بر وزن سوده بمعنى پشته و تل و خرمن غله و امثال آن و ريك بسيار كه بر بالاى هم ريزند سعدى راست يكى غله مرداد مه توده كرد

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص282)

چيزى باشد كه آن را چون تلى سازند مانند خرمن جو و گندم و غير آن.فرخى گفت: بيت خيز تا گل چنيم و لاله چنيم پيش خسرو بريم[و]توده كنيم

(

صحاح الفرس

, ص271)

[اسم‏] [فارسی‏] تل و پشته و انبار و خرمن. و تپه و پشتۀ خاكستر و هر چيز روى هم انباشته

(

فرهنگ نفیسی

, ج2 , ص997)

(اسم) تل و پشته هر چيز كه بر بالاى هم ريزند. كوده. فراهمكردۀ چيزى يا چيزهايى به شكل خرمنى شبيه مخروطى: تودۀ خاك، تودۀ سنگ و غيره. ¦¦جِرم. ¦¦انبوه مردم. عامۀ خلق. گروه و جمعيت از مردم. اكثريت مردم. تودۀ كافور؛ تلى از كافور. ¦¦تن و سرين سفيد. تودههاى خاك؛ طبقات زمين. ¦¦هفت اقليم. ¦¦كالبدهاى آدمى.

پرچين .

توده‌هاى خاك

طبقات زمين و هفت اقليم و كالبدهاى آدمى

(

فرهنگ نفیسی

, ج2 , ص997)