تيو

معنای تيو

تيو

بالكسر و ياى مجهول،تاب و طاقت،و اين امالۀ تاواست،اسدى گويد: بيت فتادند بر خاك بى‌هوش و تيو همى داشتند از غم دل غريو

(

فرهنگ رشیدی

, ص468)

با ثانى مجهول بر وزن ديو تاب و طاقت و توانائى باشد و به معنى يعنى هم آمده است كه به عربى أى گويند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص261)

- [بوزن ديو] طاقت و توانايى باشد. مثالش شمس فخرى گويد: شعر كرا با او بگاه رزم و پيكار مجال و زهره و يارا و تيوست و در تحفه تاو و تيو هر دو بمعنى طاقت باشد و حكيم اسدى نيز گويد: شعر فتادند بر خاك ببهوش و تيو همى داشتند از غم دل غريو

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ص324)

طاقت و توان باشد.عنصرى گفت: بيت بدلشان نبد ز آتش مهر تيو بيك ره برآمد ز هر دو غريو

(

صحاح الفرس

, ص294)

با ياء مجهول بر وزن ديو بمعنى طاقت و توانائى كه تاب باشد و بمعنى يعنى هم آمده است كه بعربى اى كويند حكيم اسدى كفته فتادند بر خاك بيهوش و تيو همى داشتند از غم دل غريو نگه كرد از دور سالار نيو كريزان و تازان و بيهوش و تيو

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص290)

(اسم) تاو. تاب. طاقت. توانايى.

(

لغت نامه دهخدا

, ص824)

[اسم‏] [فارسی‏] تاب و طاقت و توانائى. و بهادر و جنگجو. و دانا و عاقل و خردمند. ¦¦

[فارسی‏] كلمۀ تفسير بمعنى يعنى.

(

فرهنگ نفیسی

, ج2 , ص1024)