هراش

معنای هراش

هراش [هَ‍‌]

(اِ) قى. استفراغ. شكوفه.

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص3159)

هراش [ harāc ]

بالفتح،قى و استفراغ،شهيد گويد: بيت ز چه توبه نكند خواجه كه هر جا كه رود قدحى مى نخورده كند زود هراش

(

فرهنگ رشیدی

, ج2 , ص1483)

به فتح اول و سكون آخر كه شين نقطه‌دار است به معنى قى و استفراغ و شكوفه باشد و به تازى بر هم انداختن سگها باشد از براى جنگ كردن و به معنى اول به زيادتى را هم به نظر آمده است در ما قبل حرف آخر به اين صورت هرارش.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص948)

بفتح اول بر وزن تراش بمعنى قى و استفراغ شهيد كفته ز چه توبه نكند خواجه بهرجا برود قدحى مى نبخورده كندى زود هراش

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص745)

- [بوزن خرا ش] قى باشد [2]. مثالش شمس فخرى فرمايد: بيت هزار سال بمانى كه از ايادى تو فتاده است ز بس امتلا بر آز هراش

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج3 , ص1525)

[فارسی‏][حاصل مصدر] هراشيدن.[اسم‏]قى و استفراغ و شكوفه.