ف ر ي
الفاء و الراء و الحرف المعتلّ عُظْمُ البابِ قَطْعُ الشىء،ثم يفرَّع منه ما يقاربُه:من ذلك: فَرَيْتُ الشىء أفرِيه فرياً ،و ذلك قَطْعُكَه لإصلاحه.(معجم مقاییس اللغة , ج4 , ص496)
مداخل اصلی هم ریشه
حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.