ب و ث
الباء و الواو و الثاء أصلٌ[ليس]بالقوىّ،لكنّهم يقولون باث عن الأمر بَوْثاً ،إذا بَحَثَ عنه .(معجم مقاییس اللغة , ج1 , ص315)
مداخل اصلی هم ریشه
حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.