ف د غ
الفاء و الدّال و الغين.زعم ابنُ دريدأن الفَدْغ :الشَّدخ. و ذَكَر الحديث: «إذاً تَفْدَغَ قُرَيشٌ رأسى». و هذا صحيح.(معجم مقاییس اللغة , ج4 , ص482)
مداخل اصلی هم ریشه
حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.