تَحْتَحَ

فعل ماضی رباعی
bookmark

معنای تَحْتَحَ

تَحْتَحَهُ

قال الليث: لو جاء في الحكاية تحتحه تشبيهاً بشيء لجاز و حسن.
theDescriptionIsMachineCreated
(
تهذیب اللغة
, ج3 , ص273)
sourceLink

تَحْتَحَهُ تَحْتَحَةً : حرَّكهُ ، فَتَتَحْتَحَ .
theDescriptionIsMachineCreated
(
الطراز الأول
, ج4 , ص283)
sourceLink

حَرَّكَهُ.
(
المعجم الوسيط
, ص82)
sourceLink

ما تَتَحْتحَ من مكانه

ما تَتَحْتحَ‌ من مكانه أَي ما تَحَرَّكَ‌.قال الأَزهري: لو جاء في الحكاية تَحْتَحَه تشبيهاً بشيء، لجاز و حسن.
(
لسان العرب
, ج2 , ص18)
sourceLink

تَحْتَحَهُ من مكانهِ

حَرَّكه. و يقال«فلان لا يُتَحتَح من مكانه» اي لا يتحرَّك
(
المنجد فی اللغة
, ص59)
sourceLink

حركهُ و عبارة القاموس «فلانٌ ما يتحتح من مكانهِ» اَي: ما يتحرَّك.
(
أقرب الموارد
, ص318)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.