معنای المَهَبّ
شاهد معنایی المَهَبّ
ضرب المثل المَهَبّ
مداخل هم ریشه المَهَبّ
الهاء و الباء مُعظَمُ بابِه الانتباه و الاهتِزازُ و الحركة،و ربما دلَّ على رِقَّةِ شىء.(معجم مقاییس اللغة , ج6 , ص4)
المَهَبُّ
المعجم الوسيط
, ج2 , ص968) فرهنگ ابجدی
, ص875) أقرب الموارد
, ج5 , ص576) المنجد فی اللغة
, ص851) المنجد في اللغة العربیة المعاصرة
, ص1469) فرهنگ معاصر عربي - فارسي
, ص775) الطراز الأول
, ج3 , ص149) جَلَسَ فى مَهَبِّ الرّيح
فرهنگ ابجدی
, ص875) هُو في مَهبّ الرِّياح
المنجد في اللغة العربیة المعاصرة
, ص1469) ثُمَّ أَنْشَأَ سُبْحَانَهُ رِيحاً اِعْتَقَمَ مَهَبَّهَا
منهاج البراعة (خویی)
) واژه های نهج البلاغه
, ص61) واژه های نهج البلاغه
, ص9) فرهنگ نهج البلاغه
, ص29) فَتَكُونَ فِي مَهَبِّ فِكْرِهَا مُكَيَّفاً
واژه های نهج البلاغه
, ص61) واژه های نهج البلاغه
, ص9) أَضْيَعُ مِنْ ترابٍ في مَهَبِّ الرِّيح
حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.