هَبَّبَ

فعل ماضی ثلاثی مزید باب تفعیل
bookmark

معنای هَبَّبَ

هبَّبَهُ

خَرَّقَهُ
(
تاج العروس
, ج2 , ص484)
sourceLink

پاره كردن،چاك زدن،جِر دادن، دريدن؛با دوده سياه كردن،دوده‌اى كردن (چيزى را)؛سرهم‌بندى كردن،سمبل كردن، ماست‌مالى كردن(كارى را).
(
فرهنگ معاصر عربي - فارسي
, ص775)
sourceLink

خَرَّقَهُ .
theDescriptionIsMachineCreated
(
القاموس المحیط
, ص185)
sourceLink

و هَبَّبَهُ تَهْبِيباً : خرَّقهُ ، و قطَّعهُ ، فَتَهَبَّبَ .
theDescriptionIsMachineCreated
(
الطراز الأول
, ج3 , ص149)
sourceLink

هَبَّبَ الثوبَ تَهْبِيبا

خرَّقهُ.
(
أقرب الموارد
, ج5 , ص576)
sourceLink

قد تَهَبَّبَ ; و هَببه

تَهَبَّبَ‌ ; و هَببه : خَرَّقَه، عن ابن الأَعرابي; و أَنشد: كأَنَّ‌، في قمِيصِه المُهَبَّبِ‌ ، أَشْهَبَ‌، من ماءِ الحديدِ الأَشْهَبِ‌
(
لسان العرب
, ص779)
sourceLink

هَبَّبَ الثوبَ

جامه را پاره كرد.
(
فرهنگ ابجدی
, ص948)
sourceLink

هببَ الثوبَ

خرَّقهُ
(
المنجد فی اللغة
, ص851)
sourceLink

مداخل هم ریشه هَبَّبَ

الهاء و الباء مُعظَمُ‌ بابِه الانتباه و الاهتِزازُ و الحركة،و ربما دلَّ‌ على رِقَّةِ‌ شىء.(معجم مقاییس اللغة , ج6 , ص4)sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.