پژاوند

معنای پژاوند

پژاوند

بالفتح،چوبيكه پس در افگنند،تا غيرى باز نتواند كرد،و اين مركبست از پژ،و آوند،يعنى نسبت دارد بكوه در قوت و محكمى،و آوند كلمۀ نسبتست،چنانكه در مقدمه گذشت،فخرى گويد: بيت در هم شكند ار چه بود حصن عدو را از سد سكندر در و از قاف پژاوند و حسين وفايى پژوند باينمعنى آورده،و گفته كه پژاوند چوبيكه گازران بر جامه زنند.

(

فرهنگ رشیدی

, ص304)

بر وزن دماوند چوبى باشد كه در پس اندازند تا در گشوده نگردد و چوب گازران را نيز گويند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص201)

بمعنى پساوند است يعنى چوب پشت در كه براى باز نشدن در در پشت در اندازند و اين مركب است از پژ و آوند و پژ بمعنى كوه و كتل مرقوم شده و اوند نسبت است يعنى در محكمى نسبت دارد بكوه فخرى كفته درهم شكند كرچه بود حصن عدو را از سدّ سكندر درو از قاف پژاوند

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص230)

دو معنى دارد اول چوبى باشد كه در پس در افكنند تا در را باز نتوان كرد . (رودكى گفت: [بيت] دل از دنيا بردار بخانه بنشين پست در خانه فرو بند بفلخ و بپژاوند يعنى بفلق و چوب) .دوم چوبى را گويند كه جامه را بوقت شستن بر او زنند .

(

صحاح الفرس

, ص75)

- [به زاى فارسى. بوزن دماوند] چوب پس در باشد. مثالش شمس فخرى گويد: بيت درهم شكند ارچه بود حصن عدو را از سد سكندر در و از قاف پژاوند و حسين وفائى پژوند نيز باين معنى آورده و گفته كه پژاوند آن چوب را گويند كه گازران بر جامه زنند.

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ص219)

[اسم‏][فارسی‏]كدين. و چوب گازران.

(

فرهنگ نفیسی

, ص732)

(اسم) چوب ستبرى كه پشت در مىاندازند تا باز نشود. ¦¦چوبى كه جامه را هنگام شستن بر آن زنند. چوب گازران. كدين.

(

لغت نامه دهخدا

, ص585)

چوبى باشد كه از پس درافگنند و بوقت جامه شستن جامه را بدو كوبند و او را سكنبه و چنبه و فدرنگ نيز گويند.رودكى گفت: دل از دنيا بردار و بخانه بنشين پست#فرا بند در خانه بفلج و بيژاوند.

(

لغت فرس

, ص35)

چوبى باشد كه پس در افگنند تا كسى باز نتواند كرد.رودكى گفته است: بردار دل از دنيا بنشين توبخانۀ خويش#بربند در خانه بفلج و بپژاوند

(

فرهنگ قواس

, ص127)

پژامند ( pajāmand )و پژاوند

[اسم‏][فارسی‏]چوبى كه در پس دراندازند تا گشوده نگردد.

(

فرهنگ نفیسی

, ص732)

پژاوند

معنای پژاوند

مداخل هم موضوع پژاوند

گونۀ نخست در خانهها و جايها و جز آن.