آونگ

معنای آونگ

آونگ

به سكون نون و كاف فارسى به معنى ريسمانى باشد كه رخت بر آن اندازند خوشه‌هاى انگور نيز از آن آويزند و هر چيز آويخته را نيز گويند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص43)

چيزى باشد كه چيزى ازو آويزند. شاعر گفت: بيت رفتم چو نديدم از وصالت رنگى بر هر مژه از خون جگر آونگى جانا بوداع ما بيا فرسنگى تا خون بينى چكيده بر هر سنگى (اخسيكتى گفته است:[بيت] آه سردم هر دم از نوك مژه صد هزار آونگ اشك آويخته)

(

صحاح الفرس

, ص192)

- آويخته باشد. مثالش شاعر گويد: شعر جانم چوبدار هجرت آونگ شود صحراى جهان بر دل من تنگ شود و بمعنى آن ريسمان كه دو سر آن را بندند بر جايى و رخوت و انگور و جز آن از آن آويزند نيز باشد. مثالش انورى گويد: شعر دختر رز كه تو بر طارم تاكش ديدى مدتى شد كه در آونگ سرش در كنبست و بمعنى آويخته شده مطلقا نيز باشد. چنانكه اخسيكتى گويد: شعر باد سردم هر دم از نوك مژه صد هزار آونگ اشك آويخته

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ص61)

(صفت ، اسم) آويخته. معلق. دَرْوا. آونگان. آويزان. دلنگان. ¦¦رشتهاى كه خوشۀ انگور و ديگر ميوه بدان بندند و آويزند تا فاسد نشوند و تازه مانند. ¦¦ (اسم) جسمى وزين كه از نقطهاى آويزان است و تحت اثر قوۀ ثقل واقع و پيرامون نقطهاى ثابت جنبان باشد، و آن بر دو گونه است بسيط يا ساده و مركب. و از اقسام مركب شاهين ترازو و رقاصك ساعت است. پاندول. ¦¦هر چيز درآويخته و معلق و دروا: انگور، خربزه، سيب، هندوانۀ آونگ.

(

لغت نامه دهخدا

, ص66)

[اسم‏][فارسی‏]ريسمانى كه رخت بر آن اندازند و خوشه‌هاى انگور در آن آويزند.و هر چيز آويخته و آويزان.و هاون و افرازى كه در آن چيزها را بكوبند.

(

فرهنگ نفیسی

, ص50)

احسان تو بسان و ننگ سبيلى است#درّ خوشاب خوشۀ انگور بر وننگ

(

فرهنگ قواس

, ص51)

آونگ

معنای آونگ

مداخل هم موضوع آونگ

گونۀ سوم در نام درختان تنهدار