اِنْشَتَّ

فعل ماضی ثلاثی مزید باب انفعال
bookmark

معنای اِنْشَتَّ

اِنْشَتَّ

شَتَّ شَعْبُهم يَشِتُّ شَتّاً و شَتاتاً، و انْشَتَّ، و تَشَتَّتَ أَي تَفَرَّقَ جمعُهم.
(
لسان العرب
, ج2 , ص48)
sourceLink

اِنْشَتَّ الشَمْلُ

گروه آنها پراكنده شد.
(
فرهنگ ابجدی
, ص148)
sourceLink

تفرَّق
(
أقرب الموارد
, ج3 , ص18)
sourceLink

تفرَّق
(
المنجد فی اللغة
, ص373)
sourceLink

مداخل هم ریشه اِنْشَتَّ

الشين و التاء أصلٌ‌ يدلُّ‌ على تفرُّق و تزيُّل،(معجم مقاییس اللغة , ج3 , ص177)sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.