المَغِيظ

اسم مفعول ثلاثی مجرد باب فعَل یفعِل
bookmark

معنای المَغِيظ

المَغِيظُ

آنكه او را به خشم در آورده باشند.
(
فرهنگ ابجدی
, ص845)
sourceLink

مَن أَغظتَهُ
(
المنجد فی اللغة
, ص564)
sourceLink

مَغِيظ

الغَيْظ :مصدر غِظْتُه أغيظه غَيْظاً فهو مَغيظ ،إذا حملته على أن يغتاظ .
theDescriptionIsMachineCreated
(
جمهرة اللغة
, ج2 , ص932)
sourceLink

فلان يغيظني و يغايظني،و اغتاظ على صاحبه و تغيَّظ ، و هو مَغِيظٌ مُحْنَقٌ ; و من المجاز:البُرمةُ حليمةٌ مغتاظةٌ .
theDescriptionIsMachineCreated
(
أساس البلاغة
, ص460)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.