اَلصَّفْعَةُ اسم مرّه از(صَفَعَ)است. 
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
الْمَرَّةُ وَ هُوَ أَنْ يَبْسُطَ الرَّجُلُ كَفَّهُ فَيَضْرِبَ بِهَا الْإِنْسَانَ أَوْ بَدَنَهُ فَإِذَا قَبَضَ كَفَّهُ ثُمَّ ضَرَبَهُ فَلَيْسَ بِصَفْعٍ بَلْ يُقَالُ ضَرَبَهُ بِجُمْعِ كَفِّهِ قَالَهُ الْأَزْهَرِىُّ وَ غَيْرُهُ وَ رَجُلٌ صَفْعَانِيٌّ لِمَنْ يُفْعَلُ بِهِ ذَلِكَ و لاَ عِبْرَةَ بِقَوْلِ مَنْ جَعَلَ هٰذِهِ الْكَلِمَةَ مُوَلَّدَةٌ مَعَ شُهْرَتِهَا فِى كُتُبِ الْأَئِمَّةِ توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
المصباح المنیرالمصباح المنیر في غریب الشرح الکبیر للرافعي
, ص343)
صَفْعة ج صَفَعات:ضَرْبة بالكفّ مَبْسوطة أَو بباطِن الكَفّ على الوَجْه أو القَفا: «صَفْعةٌ على الخَدّ»،«تَلَقَّى صَفْعةً»، «قَبِلَ صَفْعَةً» ¦¦ توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
المنجد في اللغة العربیة المعاصرةالمنجد في اللغة العربیة المعاصرة
, ص840)
صَفْعَة (اسم وحدت):سيلى؛طپانچه؛ ضربه. توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
فرهنگ معاصر عربي - فارسي فرهنگ معاصر عربي - فارسي
, ص367)
