وَ إِذٰا حَلَلْتُمْ فَاصْطٰادُوا (آیه 2/سوره المائدة) 
اَلصَّيْدُ: مصدرُ صَادَ، و هو تناول ما يظفر به ممّا كان ممتنعا، و في الشّرع: تناول الحيوانات الممتنعة ما لم يكن مملوكا، و المتناول منه ما كان حلالا، و قد يسمّى اَلْمَصِيدُ صَيْداً. 
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص496) 
اَلصَّيْدَ في هذه المواضع مختصّ بما يؤكل لحمه. 
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص497) 
آنطور كه فقهاء گفتهاند شكار در آن موقع و مكانها، ويژه حيواناتى است كه گوشتشان خورده مىشود. ¦¦ 
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
الصَّيْدُ: شكار مصدر - صَادَ، يَصِيدُ است يعنى دست يافتن و - تصرّف آنچه را كه وصولش ناممكن بوده و در شرع به معنى شكار و دستيابى به حيواناتى است كه از آن كسى نباشد و نيز گرفتن و صيد از هر چيزى كه حرام باشد. خود شكار و وسيلۀ شكار هم - صيد - ناميده شده. 
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص430) 
صيد: شكار كردن. «صاده صيدا: قنصه و اخذه بحيلة» «وَ إِذٰا حَلَلْتُمْ فَاصْطٰادُوا » مائده: 2. چون از احرام خارج شديد شكار بكنيد يعنى بعد از احلال شكار جايز است. صيد همانطور كه مصدر است بمعنى مفعول يعنى شكار شده نيز مىآيد 
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
( , ج4 , ص167) 