معنای شاك
مداخل هم موضوع شاك
گونۀ چهارم در نام جنبيدگان يعنى چهارپايان .
شاك در اصطلاح
شاك
فرهنگ نفیسی
, ج3 , ص1991) فرهنگ قواس
, ص75) شاك
لغت نامه دهخدا
, ج2 , ص1760) نوند [نَ وَ],باره [رَ/رِ],بالاى [ bālāy ],سكيزنده [سِ زَ دَ/دِ],شكوخنده,شكرفنده,زرنگ [زِ رَ],فسيله [فَ لَ/لِ],سيله [سِ لَ/لِ],ستاغ,شيهه,هيون [هَ],انبره [اَمْ بُ رَ/رِ],هوشاز [ hucāz ],شترگاوپلنگ [شُ تُ وْ پَ لَ],كلته [كَ تَ/تِ],شير ژيان [ cir-j?iyān ],گراز [گُ],قچ,راك و تگل,لوبره [ lu-bare ],نهاز [نُ],رنگ [رَ],بهنانه [بَ نَ/نِ],توره [ ture ],شکون,فشرد,خروهه [خُ هَ/هِ],تله [تَ لَ/لِ/تَ‌لْ لَ/لِ],كلوته,كاژه,كوفجان [ kufjān ],شنه [شَ نَ/نِ/شَ‌نْ نَ/نِ],غرم [غُ],كپى [كَ/كَ‌پْ پى],تگل [تَ گَ](فرهنگ قواس , ج1 , ص72)
شاك
فرهنگ نامه اصول فقه
, ص497) 
حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.