معنای قچ
قچ
فرهنگ فارسی برهان قاطع , ص680) 
فرهنگ مجمع الفرس , ج3 , ص1002)
لغت نامه دهخدا , ج2 , ص2166)
فرهنگ قواس , ص75)
قچباز
لغت نامه دهخدا , ج2 , ص2166)
مداخل هم موضوع قچ
گونۀ چهارم در نام جنبيدگان يعنى چهارپايان .
نوند [نَ وَ],باره [رَ/رِ],بالاى [ bālāy ],سكيزنده [سِ زَ دَ/دِ],شكوخنده,شكرفنده,زرنگ [زِ رَ],فسيله [فَ لَ/لِ],سيله [سِ لَ/لِ],ستاغ,شيهه,هيون [هَ],انبره [اَمْ بُ رَ/رِ],هوشاز [ hucāz ],شترگاوپلنگ [شُ تُ وْ پَ لَ],كلته [كَ تَ/تِ],شير ژيان [ cir-j?iyān ],شاك [ cākk ],گراز [گُ],راك و تگل,لوبره [ lu-bare ],نهاز [نُ],رنگ [رَ],بهنانه [بَ نَ/نِ],توره [ ture ],شکون,فشرد,خروهه [خُ هَ/هِ],تله [تَ لَ/لِ/تَ‌لْ لَ/لِ],كلوته,كاژه,كوفجان [ kufjān ],شنه [شَ نَ/نِ/شَ‌نْ نَ/نِ],غرم [غُ],كپى [كَ/كَ‌پْ پى],تگل [تَ گَ](فرهنگ قواس , ج1 , ص72)