الباء و الذال و الهمزة أصلٌ واحد، و هو خروج الشئ عن طريقةِ الإحْماد، تقول: هو بَذِئِ اللِّسان، و قد بَذَأْتُ على فلانٍ أبْذَأُ بُذاءً . توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است( معجم مقاییس اللغةمعجم مقاییس اللغة , ص217)
حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.
