معنای گون
گون
فرهنگ نفیسی , ج4 , ص2923) 
لغت نامه دهخدا , ج2 , ص2467)
فرهنگ قواس , ص160)
مداخل هم موضوع گون
گونۀ پنجم در نام بيماريها و آنچه بدان ماند
كواش,بشنج [ becanj ],تفسه,تاسه,بزارش,تالواسه,ترفند [تَ فَ],باسك [سُ],منگ [مَ],رچگ,سكيله,هراش [هَ],نستاك,برينش [بُ نِ],گش [گُ],سچك [سَ چُ],خفه [خَ فَ/فِ],سنخج,سوناك,كسه,كلن [كُ لَ],فنجا [ fanjā ],لك [لُ/لَ/لَ‌ك‌ك],دژيپه [ dajipe ],بناور,بالو,زرير [ zarir ],بشتر [بُ تَ],سرك [سُ],دنگ [دَ],بادآوله [ bād-āvele ],آك [ āk ],آگفت [گَ/گِ/گُ],گرم [گُ],خفج [ xafj ] [ xafaj ],انروب [اَ],ابادر,لورى,هو [هَ/هُو],ستيم,بيلور,بچشك,پيشار [ peycār ],درواخ شدن [دَ شُ دَ],جخش [ jaxc ],تب يازه [تَ‌بْ زَ/زِ],شنوسه [شَ/شِ سَ/سِ],وام [ vām ],زغنگ [زَ غَ],اكمال [اِ],دبيله [دُ بَ لَ/لِ],سرخژه [سُ خِ ژَ/ژِ],آسا [ āsā ],بيله [بِ لَ/لِ](فرهنگ قواس , ج1 , ص160)