ذو الرُّمَيح

معنای ذو الرُّمَيح

ذو الرُّمَيحِ

ضَرْبٌ‌ من اليَرَابيع طَويلُ‌ الرِّجْلَيْنِ‌ في أَوْساطِ‍‌ أَوْ ظِفَته، في كلّ‌ وَظِيفٍ‌ فَضْلُ‌ ظُفْرٍ

تاج العروس

sourceLink

مداخل مترادف ذو الرُّمَيح

أمّ دِراص,الخُزَر,الأَوْدَع,اليَرْبُوع,الدِّرْص,القَرْنَب,الوَدْع (المعجم المفصل في المترادفات في اللغة العربیة , ج1 , ص634)

sourceLink

typography

درباره ما حریم خصوصی ارتباط با ما پایگاه های ما درباره پایگاه کتابنامه قوانین و مقررات

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.