كاشانه

معنای كاشانه

كاشانه

خانۀ زمستانى كه براى روشنى تا بدانهاى شيشه در ان كنند.

(

فرهنگ رشیدی

, ج2 , ص1081)

بر وزن جانانه خانه كوچك محقر و خانه زمستانى باشد و آشيانه مرغان را نيز گويند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص700)

خانه زمستانى كه براى روشنائى تا بدانهاى شيشه در آن سازند و بمعنى خانه محقّر كوچك و آشيانه طيور نيز استعمال كرده‌اند چنانكه حكيم خاقانى كفته از مزاج اهل عالم مردمى كمجوى ازانك هركز از كاشانه كركس همائى برنخواست

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص562)

خانۀ زمستانى باشد.شيخ سعدى گفت: بيت چو خلوت در ميان آيد نخواهم شمع و كاشانه تمناى بهشتم نيست چون ديدار مى‌بينم

(

صحاح الفرس

, ص285)

- خانۀ زمستانى باشد [5]. مثالش كسائى گويد: بيت عالم بهشت گشته، كاشانه زشت گشته عنبر سرشت گشته، صحرا چو روى حورا

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج3 , ص1156)

[اسم‏][فارسی‏]خانۀ خرد و كوچك.و ديوان‌خانه.و ديوان عام.و چاشتگاه. و دهليز.و رواق و ايوان.و بالاخانه و غرفه. و گلخن و تابخانه.و خانۀ زمستانى.و آشيانۀ مرغان.

(

فرهنگ نفیسی

, ج4 , ص2743)

(اسم) رواق. كاشان. خانۀ زمستانى. ¦¦دارالشفا. ¦¦خانۀ كوچك. خانۀ محقر. ¦¦لانۀ مرغان. خانه‌اى كه شيشه‌ها را براى روشنى در تابدانهاى آن تعبيه كرده باشند. ¦¦مطلق خانه.

خانه بود.