bookmark

معنی غلج

غلج

- [بكسر غين و سكون لام] گرهى باشد كه آسان نتوان گشود. مثالش شمس فخرى گويد: بيت شاها تويى كه دامن عمر ترا نجوم با دامن ابد ببقاغلج كرده‌اند و بفتح لام - نيز آمده. مثالش معروفى گويد: [بيت] اى آنكه عاشقى بغم اندر غمى شده با من بيا بدامن من در فكن غلج و - بفتح غين و سكون لام - بمعنى آنچه در را بآن بندند از قفل و زنجير و غيره آمده [2]. مثال اين معنى شمس فخرى گويد: بيت چنان ايمن شد از عدل تو آفاق كه بركندند از درها همه غلج
(
فرهنگ مجمع الفرس
, ج3 , ص923)
sourceLink

[مصدر][عربی‏]غلج الفرس غلجا(از باب ضرب):هموار و يكسان رفت آن اسب.
(
فرهنگ نفیسی
, ج4 , ص2481)
sourceLink

(اسم) گره دوتا كه به آسانى گشاده نشود.
(
لغت نامه دهخدا
, ج2 , ص2061)
sourceLink

گره بعلقه باشد.معروفى گويد: اى آنك عاشقى بغم اندر غمى شده#دامن بيا بدامن غلج برفكن .
(
لغت فرس
, ص18)
sourceLink

گره كه آسان بگشايد .معروفى گفته است: اى آنكه عاشقى بغم اندر حزين شده#دامن بيا بدامن من غلج برفكن
(
فرهنگ قواس
, ص178)
sourceLink

غلج ( qelj )و( qelaj )و غلچ [ qelac ]

[اسم‏][فارسی‏]گره بسيار محكم كه گشودن آن دشوار بود.و دو گره كه بر بالاى هم زنند.
(
فرهنگ نفیسی
, ج4 , ص2481)
sourceLink

typography

الحقوق المادية والمعنوية لهذا الموقع محفوظة ل مركز البحوث الكمبيوترية للعلوم الإسلامية ، وأي نشر غير مسموح به يُلاحق قانونياً.