چكاد

معنی چكاد

چكاد

(اسم) بالاى سر. فرق سر. چكاده. ¦¦بالاى پيشانى. جبهه. برآمدگى پيشانى. ¦¦قلۀ كوه. ¦¦سپر. جنه. چكاده.

(

لغت نامه دهخدا

, ص957)

چكاد [ cakāde ]

به فتح اول بر وزن سواد بالاى سر و پيشانى را گويند عموما كه به لغت پهلوى دوخ چكاد به معنى اصلع باشد و سركوه را گويند خصوصا و به معنى سپر هم هست كه به عربى جنه خوانند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص298)

دو معنى دارد.اول ميان سر باشد.طاهر فضل گفت: بيت گر خيو را بر آسمان فكنم بيگمانم كه بر چكاد آيد دوم قلعه باشد .فردوسى گفت: بيت بيامد دوان ديده‌بان از چكاد كه آمد ز ايران سپاهى چو باد

(

صحاح الفرس

, ص88)

- سر كوه را گويند. مثالش شهنامه: بيت بيامد همى ديده بان از چكاد كه آمد سپاهى ز ايران چو باد و ديگر بمعنى ميان سر باشد. مثالش شاعر گويد: بيت گر خدو را بر آسمان فكنم بيگمانم كه بر چكاد آيد و آن را تار و تارك و ترنگ و هباك و كاج نيز گويند.

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ص375)

[اسم‏] [فارسی‏] فرق سر. و قلۀ كوه. و برآمدگى پيشانى و سپر.

(

فرهنگ نفیسی

, ج2 , ص1173)

ميان تارك بود.حكاك گفته است: يا زندم يا كندم ريش پاك#يا زندم كارد يكى بر كلال چكاد را حكيم فرزدق گفته است گر از سركشى خويش را تا برخ #چو سود آنكه گردد چكاد توروخ

(

فرهنگ قواس

, ص78)

چكاذ

ميان سر باشد.طاهر فضل گويد: گر خذو را بر آسمان فكنم#بى‌گمانم كه بر چكاذ آيد.

(

لغت فرس

, ص46)

سر كوه باشد.فردوسى گفت: بيامد دوان ديده‌بان از چكاذ#كه آمد ز ايران سوارى چو باد.

(

لغت فرس

, ص47)

چكاد

معنی چكاد

المرتبطات

بهرۀ نخست در اندام آدمى