تنديسه

معنی تنديسه

تنديسه

بر وزن تخفيفه به معنى تنديس است كه تمثال و صورت و مانند و غيره باشد.

- [بسين مهمله. بوزن انديشه] تمثال و صورت و پيكر باشد و در شرح فى الاسامى مسطورست كه تنديسه يعنى «ما تراه و تحسبه صورة آدمى و لا يكون شيئا» و تندسه [بحذف ياء] نيز آمده.

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ص332)

[اسم‏] [فارسی‏] پيكر و تصوير و تمثال.

(اسم مرکب) ←تنديس.

صورت باشد.عنصرى گويد: الا تا همى بتابد بر چرخ كوكبى#الا تا همى بماند بر خاك پيكرى معروفى نيز تنديسه و پيكر را گفته است: بياراست آنرا به به پيكران#مر اين را به تنديسۀ بيكران

(

فرهنگ قواس

, ص84)

تندس و تندسه و تنديس و تنديسه

هر چهار بالفتح،تمثال و پيكر چيزى،و معنى تركيبى مانند تن،چه،ديس بياى مجهول،و دس بفتح دال،بمعنى مانند بود، فرخى گويد: بيت فرود كاخ يكى بوستان چو باغ بهشت هزار گونه درو شكل و تندس دلبر و معروفى گويد: بيت بياراست آنرا به به پيكران باشكال و تنديسۀ بيكران و دقيقى گويد: بيت نگارند تنديس او گر بكوه ز سنگ و قارش شود كه ستوه

(

فرهنگ رشیدی

, ص447)

هر چهار لغت به بفتح بمعنى تمثال و پيكر است چه تن واضح و معروف و ديس بمعنى مانند است و معنى تركيبى اين لغة يعنى تن مانند حكيم فرخى كفته شعر فرود كاخ يكى بوستان چو باغ بهشت هزار كونه بر او شكل و تندس دلبر معروفى كفته بياراست آن را بنه پيكران باشكال و تنديسۀ بيكران و قدما كفته‌اند يكى خانه كردند فرخار ديس دقيقى كفته نكارند تنديس او كر بكوه ز سنك وقارش شود كُه ستوه در تخت پرويز كه طاقديس نام داشته معنى ديس نكاشته آمد

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص276)

تنديسه

معنی تنديسه

المرتبطات

بهرۀ نخست در اندام آدمى