برباره

معنای برباره

برباره

بر وزن هر كاره به معنى بربار است كه حجره‌اى بالاى حجرۀ ديگر باشد و راهى را نيز گويند غير راه متعارف خانه كه از آنجا نيز آمد و شد كنند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص132)

- [بفتح باء و راء دوم] حجرۀ بالاى حجرۀ ديگر باشد. برواره [بواو] نيز گويند. مثالش حكيم سنائى فرمايد: بيت هست بروارۀ او را ز مى از بام فلك همت شاه جهان ساكن بر بارۀ دوست

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ص206)

نيز بمعنى اول بربار است يعنى بالاخانه در جهانكيرى كويد بربار و برباره در فرهنكها مرقوم كشته كه نام صنفى از مردمان است و در عربى اسم ولايتى است بمغرب كه مردم آنجا سبز چرده‌اند همانا بربر را كفته‌اند و آن ولايتى است معروف از افريقيّه و خوبان آنجا به ملاحت مثل و پلنكان آنجا بشجاعت مشهور انورى كفته شعر دشمنان را پايه دادن پيش من دانى كه چيست جمع كردن موش دشتى با پلنك بربرى اهالى ارپ مردمان وحشى صحرائى بى‌ادب و تربيت را بربارى كويند

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص158)

[اسم‏][فارسی‏]بربار و بالاخانه و حجرۀ بالاى حجره.و راهى غير از راه متعارف خانه كه از آنجا نيز آمدورفت كنند.

(

فرهنگ نفیسی

, ص565)

(اسم) ← بربار. ¦¦راهى غير راه متعارف خانه كه از آنجا نيز آمدوشد كنند.

(

لغت نامه دهخدا

, ص385)

حجرۀ بالا.