ماهه

معنای ماهه

ماهه

دوازده يك توله،و برمۀ درود گران و حكاكان،كه بدان چوب و جواهر سوراخ كنند.

به فتح ها به معنى بر ماه است و آن افزارى باشد كه درودگران بدان چوب و تخته و حكاكان جواهر سوراخ كنند و آن را به عربى مثقب خوانند و يك حصه از دوازده حصه تولچه را نيز گويند كه هشت حبه باشد و تولچه دو مثقال و نيم است كه نود و شش حبه باشد.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص845)

- [بفتح هاء] يكى از آلات نجاران كه آن را برمه نيز گويند و به آن چوب را سوراخ كنند و بعربى مثقب خوانند. [1]

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج3 , ص1367)

دوازده يك توله كه وزنى است معين و توله دو مثقال و نيم است كه نود و شش حبه باشد و در هندوستان مستعمل است و بر مه درودكران و حكّاكان كه بدان چوب و جواهر سوراخ كنند

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص671)

[اسم‏][فارسی‏]پرتو ماه و مهتاب.و شب روشن بواسطۀ ماه و يا ستاره‌ها. و مشاهره و ماهيانه.و بر ماه و مثقب و مته. و يك حصه از دوازده حصۀ تولچه كه معادل پنج نخود باشد. ¦¦

[صفت‏][فارسی‏]منسوب به ماه ماند يك‌ماهه و چند ماهه يعنى داراى يك ماه و چند ماه.

(

فرهنگ نفیسی

, ج5 , ص3026)

(اسم ، صفت نسبى) مته. مثقب. ←برماه. ¦¦دوازده يك توله كه وزنى است معين و توله دو مثقال و نيم است كه نودوشش حبه باشد و در هندوستان مستعمل است. ¦¦مشاهره. ماهيانه. ¦¦ (ص نسبى) منسوب به ماه: يكماهه و چندماهه؛ داراى يك ماه و چند ماه.

برمه