وارن

معنای وارن

وارن

(اسم) ←آرنج.

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص3112)

وارن [ vāren ]

بفتح راء،و وارون و وارونه،نحس و شوم و باژگونه،ليكن لغت اول بضم را بايد مخفف وارون.

(

فرهنگ رشیدی

, ج2 , ص1448)

به فتح ثالث بر وزن قارن آرنج را گويند كه بندگاه ساعد و بازو است و به عربى مرفق خوانند و به كسر ثالث هم به اين معنى است و به ضم ثالث مخفف وارون است كه بازگونه باشد و به عربى عكس گويند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص928)

- [بفتح راى مهمله] بندگاه دست ميان ساعد و بازو كه بعربى مرفق گويند و در نسخۀ حليمى - بكسر راء - نيز آمده [2].

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج3 , ص1496)

بر وزن قارن آرنج را كويند كه بندكاه ساعد و بازوست و بعربى مرفق خوانند و بضم ثالث مخفف وارون است كه آن را وارونه و باژكونه نيز كويند

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص731)

[اسم‏] [فارسی‏]آرنج و مرفق.