زرنگ

گونۀ نخست در نام گياهها و آنچه تنه ندارد.

تژاول,سماروغ [سَ‌],ژاژ [ j?aj? ],چكوك [چَ‌],خرچكوك [خَ‌ چَ‌],سپست [سِ‌/سَ‌ پِ‌],بورمه,كووم,برغست [بَ‌ غَ‌],كبست [كَ‌ بَ‌],سكك [سَ کَ],خو [خَ‌/خُو],كربا,فرژ,فرزد [فُ‌ رُ/فَ‌ رَ],ورتاج [وَ],بنفشه [بُ‌/بِ‌/بَ‌ نَ‌ شَ‌/شِ‌],غيشه [شَ‌/شِ‌],غوشنه [ qucne ] [ qucane ],كوك [ kuk ],كوكنار,غرو [غَ‌رْوْ],كنب [كَ‌ نَ‌],پيس [ peys ],شرنگ [شَ رَ],زبوده,شوى [ covi ],بشنيز,كارتنه,بوغنج,كنودان,سيبوس [ saybus ],هروتوم,كلكنك [ kelkank ] [ kelkanak ],كاژيره,زنيان [زِ],مريز بانك [ moriz-bānk ] [ moriza-bānak ],انگدان [اَ گُ‌],راويز [ rāviz ],راوماده [ rāvmāde ] [ rāvemāde ] [ rāvomade ],مست [مُ‌],بلخچ,سوسپند,خرگوشك,كزع,الوا [اَلْ‌/اِلْ‌],كنجده,بسك [ basak ],كژطرخون,شنگويز,ديوسپست,كزره [كُ‌ رَ/رِ],سرريزه,فريز [فَ‌/فِ‌],كالوخ [ kālux ],كرفس [كَ‌ رَ],كيكيز,كنو [كَ‌ نَ‌وْ/كَ‌ نو],كونج,آنسته [نَ تَ/تِ],ابشته,خرگول,زنجبرو,بسه [بَ سَ/سِ](فرهنگ قواس , ج1 , ص35)

گونۀ چهارم در نام جنبيدگان يعنى چهارپايان .

نوند [نَ‌ وَ],باره [رَ/رِ],بالاى [ bālāy ],سكيزنده [سِ‌ زَ دَ/دِ],شكوخنده,شكرفنده,فسيله [فَ‌ لَ‌/لِ‌],سيله [سِ لَ/لِ],ستاغ,شيهه,هيون [هَ‍‌],انبره [اَمْ بُ رَ/رِ],هوشاز [ hucāz ],شترگاوپلنگ [شُ‌ تُ‌ وْ پَ‌ لَ‌],كلته [كَ‌ تَ‌/تِ‌],شير ژيان [ cir-j?iyān ],شاك [ cākk ],گراز [گُ‌],قچ,راك و تگل,لوبره [ lu-bare ],نهاز [نُ‌],رنگ [رَ],بهنانه [بَ‌ نَ‌/نِ‌],توره [ ture ],شکون,فشرد,خروهه [خُ‌ هَ‍‌/هِ‍‌],تله [تَ‌ لَ‌/لِ‌/تَ‌لْ‌ لَ‌/لِ‌],كلوته,كاژه,كوفجان [ kufjān ],شنه [شَ‌ نَ‌/نِ‌/شَ‌نْ‌ نَ‌/نِ‌],غرم [غُ‌],كپى [كَ‌/كَ‌پْ‌ پى],تگل [تَ گَ](فرهنگ قواس , ج1 , ص72)