خو به فتح اول و سكون ثانى چوب‌بندى باشد كه بنايان و كتابهنويسان و نقاشان در درون و بيرون عمارت ترتيب دهند و بر بالاى آن رفته كار كنند و گياه خودروى كه در ميان غلهزارها و باغها رويد تا آن را نكنند غله و زراعت قوت به هم نرساند و چنانچه بايد نشو و نما نكند و به معنى كندن و درو كردن علف و بريدن شاخ درخت هم آمده است و هر گياه كه خود را به درخت پيچد عموما و عشقه و لبلاب را گويند خصوصا و كف دست را نيز گفته‌اند و يك مشت از هر چيز كه باشد همچو يك مشت آب و يك مشت كاه و امثال آن و به معنى كفل و ساغرى اسبان هم هست و قالبى را نيز گويند كه استادان بنا طاق بر بالاى آن زنند و به ضم اول سرشت و عادت و طبيعت باشد. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
فرهنگ فارسی برهان قاطعفرهنگ فارسی برهان قاطع
, ص353) 
بر وزن نو بفتح اول و سكون ثانى چوب‌بندى باشد كه بنايان و نقاشان بر بالاى آن رفته كار كنند حكيم نزارى كفته ز بهر چارطاق رفعت اوست كه كردون بسته از هفت آسمان خو ديكر كياهى خورد كه در باغها و كشتزارها برويد تا او را نه كنند زراعت نشو و نما نكند حكيم فردوسى كفته كنون رسم ارجاسب را نو كنم ز طبع روان باغ بيخو كنم و بمعنى كندن نيز آمده حكيم سنائى كفته خوشه ملك پخته شد خو كن جامه ملك كهنه شد نو كن هم او كفته شده اعدايشان ز ملكت خو همچو ريش كهن ز شانه نو و بمعنى كف دست نيز كفته‌اند فلكى شيروانى كفته ما راست جهات بستۀ يك خم ما راست بحار سبعه يك خو و بمعنى كفل اسب نيز فردوسى كفته يكى اسب آسوده تيزرو چمنده ديكر بور آكنده خو بمعنى عشقه نيز نوشته‌اند كه بر درخت پيچد و درخت را بخشكاند تم استخراج هذا الوصف آلیاً
فرهنگ انجمن آرای ناصریفرهنگ انجمن آرای ناصری
, ص353)
اول افزارى باشد كه از بهر گليگر و نقاش زنند تا بر آن ايستند و كار كنند و بعضى آن را «خرپشته»گويند.دوم قالب طاق باشد و عوذران(؟)كه از چوب سازند و بر ستونهاى طاق نهند از دو جانب و براى عمارت كنند سيوم گياهى باشد كه در ميان كشت‌ها رويد بى‌آنكه بكارند .چهارم«لبلاب»باشد. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
- [بفتح خاء] چوب‌بندى كه بنايان بر سر آن ايستند و كار كنند. مثالش شمس فخرى گويد: بيت هر كه تطيين كند اساس علوت چرخ بايد كه باشد او را خو و ديگر گياه خودرو كه در ميان كشت باشد و آن را بكنند از جهت قوت گرفتن زمين و كشت. مثالش شهنامه: بيت گر ايدون كه رستم بود پيشرو نماند برين بوم و بر خار و خو و حكيم سنائى نيز فرمايد مؤيد اين معنى: بيت تا جهانست عمر خسرو باد باغ عمرش هميشه بى‌خو باد و بمعنى درو نيز آمده. مثال اين معنى هم او گويد: شعر خوشۀ ملك پخته شد خو كن جامۀ دهر كهنه شد نو كن و هم او گويد مؤيد اين معنى: باغ سنت بامر تو كرده هر چه خود رسته بود خو كرده و ديگر لبلاب باشد يعنى آنچه خود را بر درخت پيچد و بخشكاند . مثالش شاعر گويد: شعر بسان خو كه بر پيچد بگلبن به پيچم من بر آن سيمين صنوبر و حسين وفائى گويد بمعنى قالب طاق نيز آمده و اين بيت را مؤيد قول خود آورده: بيت هر جا كه عمارت نو آغاز كنند در گردن طاق آن خوى‌ساز كنند و بخاطر اين ضعيف مى‌رسد كه ازين بيت نيز معنى چوب بست استنباط مى‌توان كرد بواسطۀ آنكه بمعنى قالب طاق در هيچ نسخه نيامده. و بمعنى كفل و ساغرى اسبان نيز آمده. مثال اين معنى اين بيت فردوسى است . يكى اسب آسودۀ تيز رو چمنده دگر بور آكنده خو انتهى كلامه اما فقير را درين معانى اندك تأملى هست. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
فرهنگ مجمع الفرس فرهنگ مجمع الفرس
, ص469)
(اسم) چوب بست بنايى كه بنايان و كتابهنويسان و نقاشان در درون و بيرون عمارت ترتيب دهند و بر بالاى آن رفته كار كنند. خَرَه. داربست. خرپشته. ¦¦كفل اسب. ساغرى اسب. ¦¦قالب طاق كه از چوب سازند. نمودار طاق كه بر دو ستون استوار كنند و بر آن عمارت طاق كنند. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
لغت نامه دهخدالغت نامه دهخدا
, ص1166)
[اسم] [فارسی] چوب بندى كه بناها و نقاشان در درون و بيرون عمارت ترتيب دهند و بر بالاى آن رفته كار كنند. و هر گياه خود روى كه در ميان غله زارها و باغها رويد و تا آن را نكنند غله و زراعت چنانكه بايد نمو نكند. و كندن و دور كردن علف و بريدن شاخ درخت. و هر گي تم استخراج هذا الوصف آلیاً
گياهيست كه از كشت[بر]كنند و بيرون اندازند.فردوسى گفته است: گر ايدون كه رستم بود پيشرو#نماند بدين بوم بر خار و خو. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
